علائم آرتروز دست و پا و گردن +بهترین قرص برای پادرد و کمردرد

آخرین بروزرسانی در فوریه 17, 2025 توسط سمیه حیدری

آرتروز دست و پا چیست؟

آرتروز دست و پا به التهاب مفاصل دست و پا اشاره دارد. این التهاب می‌تواند ناشی از انواع مختلفی از آرتروز باشد، از جمله:

• آرتروز استخوانی (استئوآرتریت): شایع‌ترین نوع آرتروز است که در اثر ساییدگی و پارگی غضروف، بافتی که انتهای استخوان‌ها را می‌پوشاند، ایجاد می‌شود. این امر می‌تواند ناشی از افزایش سن، آسیب یا استفاده بیش از حد از مفاصل باشد.
• آرتریت روماتوئید: یک بیماری خودایمنی است که به غضروف و مفاصل حمله می‌کند.
• آرتریت پسوریاتیک: نوعی آرتروز است که افراد مبتلا به پسوریازیس را درگیر می‌کند.
• آرتریت گوتی: نوعی آرتروز است که با حملات ناگهانی درد، تورم و قرمزی در مفاصل مشخص می‌شود.

آرتروز یک بیماری مزمن است، اما با درمان و مدیریت مناسب، می‌توانید درد خود را کنترل کنید و عملکرد و کیفیت زندگیتان را حفظ کنید.

علائم آرتروز دست و پا و زانو

آرتروز، که به آن استئوآرتریت نیز گفته میشود، یک بیماری شایع است که مفاصل را درگیر میکند. علائم آرتروز میتواند به تدریج یا ناگهانی ایجاد شود و شامل موارد زیر است

ردیف	علامت	شرح
1	درد	شایع‌ترین علامت، می‌تواند از خفیف تا شدید باشد، در هنگام حرکت، استراحت یا هردو بدتر شود.
2	سفتی	مفاصل بعد از خواب یا کم‌تحرکی سفت می‌شوند و حرکت دادن آنها دشوار است.
3	تورم	مفاصل ملتهب ممکن است متورم و قرمز به نظر برسند.
4	کاهش دامنه حرکتی	خم کردن، صاف کردن یا چرخاندن مفاصل دشوار می‌شود.
5	ضعف	گرفتن اشیا یا مشت کردن دست دشوار می‌شود.
6	صدای خرد شدن	هنگام حرکت دادن مفاصل، صدای خرد شدن یا ساییدگی به گوش می‌رسد.

اگر هر یک از این علائم را تجربه می‌کنید، مهم است که برای تشخیص و درمان به پزشک مراجعه کنید. درمان آرتروز دست و پا به نوع آرتروز و شدت علائم شما بستگی دارد. درمان‌ها ممکن است نسبت به شرایط شما متفاوت باشد.

در مرکز تخصصی ویستان با درمان انواع آرتروز در خدمت شما عزیزان هستیم.

آرتروز گردن چیست؟

آرتروز گردن، که به آن اسپوندیلوز گردنی نیز گفته میشود، یک بیماری است که در آن ساییدگی و پارگی در ناحیه ستون فقرات گردنی رخ میدهد با افزایش سن، دیسکهای بین مهره ها که نقش بالشتک را دارند، دچار برآمدگی، کوچک شدن یا ضعیف شدن میشوند و میتوانند منجر به فرو ریختن مهره ها بر روی یکدیگر شوند

این اتفاق باعث بروز علائمی مانند درد، سفتی، و گاهی اختلال در عملکرد بدن میشود . علائم شایع آرتروز گردن شامل:

•  درد و سفتی در ناحیه گردن

•  درد که ممکن است تا شانه ها و بالای قفسه سینه گسترش یابد

•  سردرد که ممکن است تا پشت سر و گاهی به داخل گوش یا پشت چشم برسد

•  کاهش دامنه حرکتی گردن

•  حساسیت در ناحیه گردن، به ویژه هنگام لمس

برای تشخیص دقیق و تعیین برنامه درمانی مؤثر، مراجعه به پزشک توصیه میشود

اگر علائم ذکر شده را تجربه میکنید، بهتر است برای ارزیابی دقیقتر و دریافت راهنمایی های لازم با پزشکان متخصص ما در کلینیک ویستان مشورت کنید.

بهترین داروی آرتروز چیست؟

بهترین دارو برای هر فرد با توجه به نوع آرتروز، شدت علائم، سابقه پزشکی و سایر عوامل متفاوت است.

به طور کلی به برخی از داروهای رایج مورد استفاده برای آرتروز عبارتند از:

مسکن‌های رایج و ساده: مانند استامینوفن (تایلنول) که دردهای خفیف تا متوسط را تسکین می‌دهند.

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs): مانند ایبوپروفن (ژلوفن)، ناپروکسن (آلِو) و دیکلوفناک (ولتارن) که درد و التهاب را کاهش می‌دهند.

داروهای ضد روماتیسمی تعدیل‌کننده بیماری (DMARDs): مانند متوترکسات، لفلونامید و سولفاسالازین که می‌توانند به کند کردن یا متوقف کردن پیشرفت بیماری آرتروز روماتوئید کمک کنند.

بیولوژیک‌ها: این داروها که با مهندسی زیستی تولید می‌شوند، سیستم ایمنی بدن را هدف قرار می‌دهند و برای درمان آرتروز روماتوئید و سایر انواع آرتروز التهابی شدید استفاده می‌شوند.

کورتیکواستروئیدها: این داروها می‌توانند برای کاهش التهاب و درد به صورت خوراکی، تزریق داخل مفصلی یا تزریق اپیدورال استفاده شوند.

داروهای ضد درد قوی‌تر: مانند داروهای مخدر، که معمولاً فقط برای درد شدید آرتروز استفاده می‌شوند.

به یاد داشته باشید که همیشه باید قبل از مصرف هر گونه داروی جدید، با پزشک خود صحبت کنید، به خصوص اگر داروهای دیگری مصرف می‌کنید یا بیماری‌های دیگری دارید.

روش های درمان آرتروز زانو

آرتروز زانو قابل درمان قطعی نیست، اما روش‌های مختلفی برای مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی شما وجود دارد.

درمان‌های غیرجراحی:

• داروها:
  • مسکن‌های ساده: مانند استامینوفن (تایلنول) برای تسکین درد خفیف تا متوسط.
  • داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs): مانند ایبوپروفن (آدویل، موترین)، ناپروکسن (آلِو) و دیکلوفناک (ولتارن) برای کاهش درد و التهاب.
  • کورتیکواستروئیدها: این داروها می‌توانند به صورت خوراکی، تزریق داخل مفصلی یا تزریق اپیدورال برای کاهش التهاب و درد استفاده شوند.
  • غضروف‌سازها: مکمل‌هایی هستند که ممکن است به بازسازی غضروف آسیب‌دیده کمک کنند.
• فیزیوتراپی: تمرینات خاص می‌تواند به تقویت عضلات اطراف زانو، بهبود دامنه حرکتی و کاهش درد کمک کند.
• کاردرمانی: کاردرمانگر می‌تواند به شما در یادگیری نحوه انجام فعالیت‌های روزانه با درد و سفتی کمتر کمک کند.
• وسایل کمکی: از جمله زانوبند، عصا و واکر می‌توانند به حمایت از زانو و کاهش درد کمک کنند.
• تغییر در سبک زندگی:
  • کاهش وزن: اگر اضافه وزن دارید، کاهش وزن می‌تواند فشار روی زانو را کاهش دهد و به کاهش درد و بهبود عملکرد کمک کند.
  • ورزش منظم: ورزش منظم می‌تواند به تقویت عضلات اطراف زانو، بهبود دامنه حرکتی و کاهش درد کمک کند.
  • اعمال گرما یا سرما: اعمال گرما می‌تواند به شل شدن عضلات و کاهش درد کمک کند، در حالی که سرما می‌تواند به کاهش التهاب کمک کند.
  • استراحت کافی: به بدن خود زمان کافی برای بهبودی بعد از فعالیت بدهید.

درمان‌های جراحی:

• آرتروسکوپی: در این روش، جراح از طریق یک برش کوچک، داخل زانو را با استفاده از یک دوربین و ابزارهای جراحی مشاهده و اصلاح می‌کند.
• استئوتومی: این جراحی شامل برداشتن یا اضافه کردن استخوان برای تغییر راستای مفصل زانو و کاهش فشار روی غضروف آسیب‌دیده است.
• تعویض مفصل زانو: در این جراحی، مفصل زانو با یک مفصل مصنوعی ساخته شده از فلز، پلاستیک یا سرامیک جایگزین می‌شود.

انتخاب بهترین درمان برای شما به عوامل مختلفی از جمله نوع و شدت آرتروز، سن، سلامتی کلی و سطح فعالیت شما بستگی دارد.

اگر به آرتروز مبتلا هستید به شما پیشنهاد می کنیم به کلینیک ویستان مراجعه نموده و با پزشکان متخصص ما در خصوص بهترین روش درمانی برای خود صحبت نمایید..

فوق تخصص آرتروز زانو در تهران

فوق تخصص آرتروز زانو، پزشکی است که در تشخیص و درمان بیماری‌ها و آسیب‌های زانو، به طور خاص آرتروز، تخصص دارد. این پزشکان پس از گذراندن دوره پزشکی عمومی و تخصص ارتوپدی، دوره‌های فوق تخصصی مربوط به زانو را نیز طی می‌کنند تا دانش و مهارت خود را در این زمینه خاص ارتقا دهند.

فوق تخصصان زانو طیف گسترده‌ای از خدمات را برای درمان آرتروز زانو ارائه می‌دهند

برخی از مواردی که باید در هنگام جستجوی فوق تخصص زانو در تهران در نظر بگیرید، شامل موارد زیر می باشد:

• آموزش و تجربه: مطمئن شوید که پزشک آموزش و تجربه لازم را در درمان آرتروز زانو دارد. می‌توانید از وب‌سایت‌های انجمن‌های پزشکی یا جستجوی آنلاین برای یافتن فوق تخصصان زانو در منطقه خود استفاده کنید.
• تخصص: برخی از فوق تخصصان زانو در انواع خاصی از آرتروز زانو، مانند آرتروز استخوانی یا آرتروز روماتوئید تخصص دارند. اگر نوع خاصی از آرتروز زانو دارید، ممکن است بخواهید به دنبال فوق تخصص زانو باشید که در درمان آن نوع تجربه دارد.
• فلسفه درمان: در مورد فلسفه درمان فوق تخصص زانو سوال کنید. برخی از فوق تخصصان زانو بر درمان‌های غیرجراحی تمرکز دارند، در حالی که برخی دیگر ممکن است بیشتر مایل به انجام جراحی باشند. مهم است که فوق تخصص زانو را پیدا کنید که فلسفه درمانی او با نیازها و ترجیحات شما مطابقت داشته باشد.
• رابطه بیمار و پزشک: پیدا کردن فوق تخصص زانو که با او احساس راحتی می‌کنید و می‌توانید به او اعتماد کنید، مهم است. شما باید بتوانید در مورد علائم و نگرانی‌های خود به طور آزادانه با او صحبت کنید.

پس از اینکه چند فوق تخصص زانو را پیدا کردید، حتماً قبل از تصمیم‌گیری برای تعیین وقت ملاقات با آنها مشورت کنید. این به شما امکان می‌دهد در مورد سابقه و تجربه آنها بیشتر بدانید و هر گونه سوالی که ممکن است داشته باشید را مطرح کنید.

بیشتر بدانید : نوار عصب و عضله دیسک کمر

اولین علائم آرتروز چیست؟

اولین علائم آرتروز می تواند در مفاصل مختلف بدن ظاهر شود، اما شایع ترین آنها در دست ها، زانوها، لگن و ستون فقرات است. این علائم ممکن است به تدریج و در طول زمان ایجاد شوند یا به طور ناگهانی ظاهر شوند.

برخی از شایع ترین اولین علائم آرتروز عبارتند از:

• درد: این شایع ترین علامت آرتروز است و می تواند از خفیف تا شدید باشد. درد ممکن است در هنگام حرکت، استراحت یا هردو بدتر شود.
• سفتی: مفاصل بعد از خواب یا کم تحرکی سفت می شوند و حرکت دادن آنها دشوار می شود.
• تورم: مفاصل ملتهب ممکن است متورم و قرمز به نظر برسند.
• کاهش دامنه حرکتی: خم کردن، صاف کردن یا چرخاندن مفاصل دشوار می شود.
• ضعف: گرفتن اشیا یا مشت کردن دست دشوار می شود.
• صدای خرد شدن: هنگام حرکت دادن مفاصل، صدای خرد شدن یا ساییدگی به گوش می رسد.

علائم دیگری که ممکن است با آرتروز رخ دهد عبارتند از:

• خستگی
• تب
• کاهش وزن
• مشکلات خواب

توجه: این لیست کاملی از علائم نیست. برخی از افراد ممکن است علائم مختلف دیگری را نیز تجربه کنند.

اگر هر یک از این علائم را تجربه می کنید، برای تشخیص و درمان به پزشکان ما در کلینیک ویستان مراجعه کنید. تشخیص زودهنگام و درمان می تواند به کند کردن یا متوقف کردن پیشرفت بیماری و کمک به حفظ تحرک و کیفیت زندگی شما کمک کند.

آرتروز از چه سنی شروع می شود؟

آرتروز می تواند در هر سنی شروع شود، اما بیشتر در افراد مسن شایع است.

دو نوع اصلی آرتروز وجود دارد:

• آرتروز استخوانی (آرتروز تخریبی): این شایع ترین نوع آرتروز است و با گذشت زمان غضروف مفاصل را فرسوده می کند. آرتروز استخوانی بیشتر در افراد 65 سال به بالا رخ می دهد.
• آرتروز روماتوئید: این نوع آرتروز یک بیماری التهابی خودایمنی است که می تواند به مفاصل، اندام های داخلی و سایر قسمت های بدن حمله کند. آرتروز روماتوئید می تواند در هر سنی رخ دهد، اما بیشتر در افراد 15 تا 45 سال رخ می دهد.

عوامل متعددی می توانند در ابتلا به آرتروز نقش داشته باشند، از جمله:

• سن: با افزایش سن، غضروف مفاصل به طور طبیعی فرسوده می شود و این امر خطر ابتلا به آرتروز استخوانی را افزایش می دهد.
• ژنتیک: اگر سابقه خانوادگی آرتروز دارید، احتمال ابتلا به آن بیشتر است.
• جنسیت: زنان بیشتر از مردان به آرتروز روماتوئید مبتلا می شوند.
• آسیب: آسیب قبلی به مفصل می تواند خطر ابتلا به آرتروز استخوانی را در آینده افزایش دهد.
• چاقی: اضافه وزن فشار بیشتری به مفاصل، به خصوص زانوها و لگن وارد می کند و این امر خطر ابتلا به آرتروز را افزایش می دهد.
• آسیب های مکرر: افرادی که به طور مکرر از مفاصل خود در ورزش یا محل کار استفاده می کنند، بیشتر در معرض ابتلا به آرتروز استخوانی قرار دارند.

در حالی که هیچ راهی برای پیشگیری از آرتروز وجود ندارد، می توانید کارهایی را برای کاهش خطر ابتلا به آن و مدیریت علائم انجام دهید، از جمله:

• حفظ وزن سالم: اگر اضافه وزن دارید، کاهش حتی مقدار کمی می تواند به کاهش فشار روی مفاصل شما کمک کند.
• ورزش منظم: فعالیت بدنی منظم می تواند به تقویت عضلات اطراف مفاصل شما و بهبود دامنه حرکتی شما کمک کند.
• انتخاب فعالیت های کم تاثیر: از فعالیت هایی که فشار زیادی به مفاصل شما وارد می کنند، مانند دویدن یا پریدن، خودداری کنید.
• استفاده از وسایل کمکی: از بریس، آتل یا عصا برای حمایت از مفاصل خود و کاهش درد استفاده کنید.
• اعمال گرما یا سرما: گرما می تواند به شل شدن عضلات و کاهش درد کمک کند، در حالی که سرما می تواند به کاهش التهاب کمک کند.
• مدیریت استرس: استرس می تواند علائم ارتروز را بدتر کند. تکنیک های مدیریت استرس مانند یوگا، مدیتیشن یا تنفس عمیق می تواند مفید باشد.
• مصرف داروهای مسکن بدون نسخه: داروهایی مانند استامینوفن (تایلنول) یا ایبوپروفن (آدویل، موترین) می توانند به کاهش درد کمک کنند.
• استفاده از داروهای تجویزی: اگر داروهای بدون نسخه کافی نیستند، پزشک شما ممکن است داروهای تجویزی مانند داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) یا داروهای ضد روماتیسمی تعدیل کننده بیماری (DMARDs) را تجویز کند.

اگر در خانواده خود سابقه آرتروز دارید باید حتما تا قبل از 50 سالگی برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری با یک پزشک متخصص مشورت نمایید. برای این کار ما متخصصان مجرب در کلینیک ویستان را به شما پیشنهاد می دهیم.

قرص برای پادرد و کمردرد

دلایل مختلفی برای پادرد و کمردرد وجود دارد و بسته به علت، داروها و درمان‌های مختلفی می تواند برای این مشکل  مؤثر باشند

 برای تسکین پادرد و کمردرد، داروهای مختلفی وجود دارد که میتوانند به کاهش درد کمک کنند. این داروها شامل مسکن ها و داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) بدون نیاز به نسخه هستند. برخی از داروهای رایج عبارتند از:

استامینوفن: برای دردهای خفیف تا متوسط.

•  پاراستامول: معمولاً برای تسکین درد استفاده میشود.

•  ایبوپروفن: دارای خواص ضدالتهابی و مسکن.

•  دیکلوفناک: یکی دیگر از داروهای ضدالتهابی که برای دردهای شدیدتر تجویز میشود.

همچنین، داروهای شل کننده عضلانی گاهی اوقات به همراه داروهای ضدالتهابی برای افزایش اثربخشی در کاهش درد تجویز میشوند.

توجه داشته باشید که قبل از مصرف هرگونه دارو، مشورت با پزشک ضروری است تا از تداخل دارویی و عوارض جانبی احتمالی جلوگیری شود.

غذاهای مضر برای آرتروز

برخی از غذاها می‌توانند التهاب را در بدن افزایش دهند و علائم آرتروز را بدتر کنند. در اینجا لیستی از غذاهایی که باید برای مدیریت ارتروز از آنها اجتناب کنید یا مصرف آنها را محدود کنید، آورده شده است:

1. غذاهای فرآوری شده و سرخ شده:

• این غذاها حاوی مقادیر بالایی چربی‌های ترانس، کربوهیدرات‌های تصفیه شده و مواد نگهدارنده هستند که می‌توانند باعث التهاب شوند.
• نمونه‌هایی از غذاهای فرآوری شده و سرخ شده شامل: فست فود، چیپس، کراکر، پیتزا و غذاهای آماده

2. گوشت قرمز و لبنیات پرچرب:

• برخی تحقیقات نشان داده که مصرف زیاد گوشت قرمز و لبنیات پرچرب با افزایش خطر ابتلا به آرتریت و تشدید علائم آن مرتبط است.
• به جای این مواد غذایی، می توانید از گوشت های کم چرب مانند مرغ یا ماهی و لبنیات کم چرب یا بدون چربی استفاده کنید.

3. اسیدهای چرب امگا 6:

• روغن‌های گیاهی مانند روغن ذرت، بادام‌زمینی، آفتابگردان، گلرنگ، سویا و همچنین اکثر گوشت‌های حیوانی سرشار از اسیدهای چرب امگا 6 هستند.
• مصرف بیش از حد اسیدهای چرب امگا 6 می‌تواند منجر به التهاب شود.
• به جای اینها، می توانید از روغن زیتون، روغن آووکادو و روغن گردو که سرشار از اسیدهای چرب امگا 3 هستند استفاده کنید.

4. شکر و جایگزین‌های قند:

• غذاهایی که حاوی قند تصفیه شده هستند، مانند شیرینی، شکلات، آب نبات، نوشابه و حتی آب میوه طبیعی، می‌توانند باعث آزاد شدن پروتئین‌هایی به نام سیتوکین شوند که التهاب را افزایش می‌دهند.
• مصرف قند را تا حد امکان محدود کنید و به جای آن از میوه‌ها و سبزیجات تازه به عنوان منبع طبیعی قند استفاده کنید.

5. الکل:

• الکل می‌تواند التهاب را در بدن افزایش دهد و علائم ارتروز را بدتر کند.
• اگر آرتروز دارید، مصرف الکل را محدود کنید یا به طور کامل از آن اجتناب کنید.

نکات کلی:

• رژیم غذایی ضد التهابی: روی مصرف میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل، حبوبات، آجیل و دانه‌ها تمرکز کنید. این غذاها سرشار از آنتی‌اکسیدان‌ها و مواد مغذی هستند که می‌توانند به کاهش التهاب کمک کنند.
• آب کافی بنوشید: نوشیدن آب به دفع سموم از بدن و هیدراته نگه داشتن بدن کمک می‌کند.
• وزن خود را در حد سالم نگه دارید: اضافه وزن می‌تواند فشار روی مفاصل را افزایش دهد و علائم آرتروز را بدتر کند.
• فعالیت بدنی منظم: ورزش منظم می‌تواند به تقویت عضلات و بهبود دامنه حرکتی مفاصل کمک کند.

به یاد داشته باشید که این فقط یک لیست کلی است و ممکن است برای همه افراد صدق نکند. برای دریافت یک برنامه غذایی شخصی که متناسب با نیازها و شرایط خاص شما باشد، با یک متخصص تغذیه یا پزشک متخصص در کلینیک ویستان مشورت کنید.

برای پوک استخوان و آرتروز چه بخوریم؟

برای حفظ سلامت استخوان‌ها و مفاصل و کاهش خطر ابتلا به پوکی استخوان و آرتروز، می‌توانید بر روی مواد غذایی زیر در رژیم غذایی خود تمرکز کنید:

غذاهای غنی از کلسیم:

• محصولات لبنی کم‌چرب یا بدون چربی: مانند شیر، ماست، پنیر و دوغ
• سبزیجات برگ‌دار سبز: مانند کلم‌پیچ، کلم بروکلی، اسفناج و شلغم
• ساردین و سایر ماهی‌های کوچک: که به همراه تیغ‌هایشان مصرف می‌شوند
• بادام، کنجد و سایر آجیل‌ها و دانه‌ها
• غلات و نان‌های غنی‌شده با کلسیم

غذاهای غنی از ویتامین D:

• ماهی‌های چرب: مانند سالمون، ساردین، ماهی خال مخالی و تن
• زرده تخم مرغ
• قارچ‌هایی که در معرض نور خورشید قرار گرفته‌اند
• شیر و سایر محصولات لبنی غنی‌شده با ویتامین D

غذاهای ضدالتهابی:

• میوه‌ها و سبزیجات: به خصوص میوه‌ها و سبزیجات با رنگ‌های تیره و روشن مانند بلوبری، توت فرنگی، گوجه‌فرنگی، کلم‌پیچ، اسفناج و فلفل دلمه‌ای
• روغن زیتون
• آجیل و دانه‌ها: مانند گردو، بادام، بادام زمینی و دانه‌های کتان
• ماهی‌های چرب: مانند سالمون، ساردین و ماهی خال مخالی
• حبوبات: مانند عدس، لوبیا و نخود

غذاهای حاوی پروتئین:

• گوشت‌های کم‌چرب: مانند مرغ، بوقلمون و ماهی
• تخم مرغ
• حبوبات: مانند عدس، لوبیا و نخود
• آجیل و دانه‌ها

غذاهای حاوی اسیدهای چرب امگا 3:

• ماهی‌های چرب: مانند سالمون، ساردین و ماهی خال مخالی
• گردو
• دانه‌های کتان
• روغن زیتون

علاوه بر مصرف غذاهای سالم، نکات زیر نیز برای حفظ سلامت استخوان‌ها و مفاصل مفید است:

• انجام فعالیت بدنی منظم: حداقل 30 دقیقه ورزش با شدت متوسط در اکثر روزهای هفته
• حفظ وزن سالم: اضافه وزن می‌تواند فشار روی مفاصل را افزایش دهد.
• اجتناب از سیگار کشیدن: سیگار کشیدن می‌تواند به سلامت استخوان‌ها آسیب برساند.
• محدود کردن مصرف الکل: مصرف بیش از حد الکل می‌تواند به سلامت استخوان‌ها آسیب برساند.
• دریافت کافی نور خورشید: ویتامین D از خورشید تولید می‌شود.
• مصرف مکمل‌های غذایی در صورت نیاز: اگر به اندازه کافی از طریق رژیم غذایی خود کلسیم، ویتامین D یا سایر مواد مغذی مهم را دریافت نمی‌کنید، با پزشک خود در مورد مصرف مکمل‌ها صحبت کنید.