آرتروز مفصل شانه چیست؟درمان آرتروز شانه و گردن غرب تهران

آخرین بروزرسانی در فوریه 17, 2025 توسط سمیه حیدری

آرتروز مفصل شانه به التهاب و فرسایش غضروف مفصل شانه اشاره دارد. غضروف، بافتی نرم و لغزنده است که انتهای استخوان‌ها را در محل مفصل می‌پوشاند و به حرکت روان مفصل کمک می‌کند

علائم آرتروز شانه

آرتروز مفصل شانه می تواند باعث ایجاد درد، سفتی و محدودیت حرکتی در مفصل شود. علائم رایج عبارتند از:

• درد: درد ممکن است در قسمت جلویی، کناری یا پشت شانه احساس شود. همچنین ممکن است به بازو، گردن یا تیغه شانه سرایت کند. درد ممکن است تیز، سوزش یا دردناک باشد و در هنگام حرکت دادن شانه، به خصوص در هنگام بالا بردن بازو یا رسیدن به پشت، بدتر شود.
• سفتی: مفصل ممکن است بعد از خوابیدن یا عدم فعالیت برای مدت طولانی سفت شود. ممکن است در هنگام حرکت دادن شانه نیز احساس درد یا تق تق کنید.
• محدودیت دامنه حرکتی: ممکن است در انجام حرکاتی مانند بالا بردن بازو، رسیدن به پشت یا چرخاندن بازو به داخل یا خارج مشکل داشته باشید.

علائم دیگر آرتروز شانه ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تورم: ممکن است تورم در اطراف مفصل شانه مشاهده کنید.
• ضعف: ممکن است در عضلات اطراف مفصل شانه احساس ضعف کنید.
• صدای مالش یا تق تق: ممکن است در هنگام حرکت دادن شانه صدای مالش یا تق تق بشنوید.

آناتومی مفصل شانه

مفصل شانه یک مفصل پیچیده است که به بازوی شما اجازه می دهد تا در جهات مختلف حرکت کند. این از سه استخوان اصلی تشکیل شده است:

• کتف: کتف استخوان مسطحی است که در قسمت پشت شانه شما قرار دارد. حفره گلنوئید، حفره کم عمقی است که در لبه خارجی کتف قرار دارد و بخشی از مفصل شانه را تشکیل می دهد.
• سر استخوان بازو: سر استخوان بازو انتهای گرد استخوان بازو است. در حفره گلنوئید قرار می گیرد و بخشی از مفصل شانه را تشکیل می دهد.

•   ترقوه: ترقوه استخوانی است که از شانه تا استخوان سینه شما امتداد دارد. به کمک تاندون ها به کتف متصل می شود و به تثبیت مفصل شانه کمک می کند.

مفصل شانه همچنین توسط تعدادی عضله، تاندون و رباط احاطه شده است. عضلات عضلات بازو را حرکت می دهند، تاندون ها عضلات را به استخوان متصل می کنند و رباط ها استخوان ها را به هم متصل می کنند و مفصل را تثبیت می کنند.

مفصل شانه یک مفصل گوی و کاسه ای است، به این معنی که سر استخوان بازو مانند یک توپ در حفره گلنوئید می چرخد. این به مفصل دامنه حرکتی وسیعی می دهد و به شما امکان می دهد بازوی خود را در جهات مختلف حرکت دهید.

با این حال، این دامنه حرکتی نیز مفصل را در برابر آسیب آسیب پذیرتر می کند. شایع ترین آسیب های شانه عبارتند از:

• پیچ خوردگی روتاتور کاف: روتاتور کاف گروهی از عضلات و تاندون هایی است که مفصل شانه را احاطه می کند. پیچ خوردگی روتاتور کاف زمانی رخ می دهد که یکی از این عضلات یا تاندون ها پاره یا کشیده شود.
• بورسیت: بورس کیسه پر از مایعی است که به کاهش اصطکاک در مفصل کمک می کند. بورسیت التهاب کیسه است و می تواند باعث درد و تورم مفصل شود.
• آرتروز: آرتروز اصطلاح کلی برای ساییدگی و پارگی غضروف در مفصل است. این می تواند باعث درد، سفتی و محدودیت حرکتی شود.

علت بروز آرتروز شانه

آرتروز مفصل شانه می تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود، که به دو دسته اصلی تقسیم می شوند:

1. آرتروز اولیه شانه:

• آرتروز استخوانی: این شایع ترین نوع آرتروز شانه است و با افزایش سن به طور طبیعی رخ می دهد. غضروف داخل مفصل با گذشت زمان فرسوده می شود و در نهایت استخوان ها به روی یکدیگر ساییده می شوند. این می تواند باعث درد، سفتی و محدودیت حرکتی شود.
• آرتریت روماتوئید: این یک بیماری خودایمنی است که می تواند باعث التهاب مفاصل، از جمله شانه شود. علائم آرتریت روماتوئید می تواند شامل درد، تورم، قرمزی و سفتی باشد.
• آرتریت پس از سانحه: این نوع آرتروز پس از آسیب به مفصل، مانند شکستگی یا دررفتگی ایجاد می شود.

2. آرتروز ثانویه شانه:

• آرتریت روتاتور کاف
• آرتریت نکروزه آواسکولار: این بیماری زمانی رخ می دهد که جریان خون به سر استخوان بازو کاهش یابد. این می تواند باعث مرگ استخوان و در نهایت آرتروز شود.
• سندرم مفصل فشرده: این بیماری زمانی رخ می دهد که فضای داخل مفصل شانه باریک می شود و باعث فشار به غضروف می شود. این می تواند باعث درد و محدودیت حرکتی شود.

عوامل دیگری نیز وجود دارد که می تواند خطر ابتلا به آرتروز شانه را افزایش دهد، از جمله:

• سن: با افزایش سن، خطر ابتلا به آرتروز شانه افزایش می یابد.
• جنسیت: زنان بیشتر از مردان به آرتروز شانه مبتلا می شوند.
• سابقه خانوادگی: اگر سابقه خانوادگی آرتروز دارید، خطر ابتلا به آن بیشتر است.
• آسیب: آسیب به مفصل شانه می تواند خطر ابتلا به آرتروز را افزایش دهد.
• شغل: مشاغلی که نیاز به حرکات مکرر شانه دارند، مانند مشاغل ساختمانی یا مشاغل مربوط به بالای سر، می توانند خطر ابتلا به آرتروز را افزایش دهند.
• ورزش: برخی از ورزش ها، مانند بیسبال و تنیس، می توانند خطر ابتلا به آرتروز شانه را افزایش دهند.

حرکات شانه

حرکات زیادی برای شانه ها وجود دارد که می توان آنها را با یا بدون وزنه انجام داد. در اینجا چند نمونه از حرکات شانه با استفاده از وزنه ها آورده شده است:

• پرس سرشانه: این حرکت تمام عضلات شانه را تمرین می دهد. برای انجام پرس سرشانه، روی نیمکت بنشینید و دمبل یا هالتر را در عرض شانه بگیرید. وزنه را مستقیماً بالای سر خود پرس کنید، سپس به آرامی آن را پایین بیاورید تا به سینه خود برسد.

نشر جانبی: این حرکت عضلات دلتوئید جانبی را تمرین می دهد. برای انجام نشر جانبی، بایستید و دمبل را در دست بگیرید، کف دست ها به سمت پایین باشد. بازوها را به پهلو بلند کنید تا با زمین موازی شوند، سپس به آرامی آنها را پایین بیاورید

پرس جلویی: این حرکت عضلات دلتوئید جلویی را تمرین می دهد. برای انجام پرس جلویی، بایستید و دمبل را در دست بگیرید، کف دست ها به سمت یکدیگر باشد. وزنه ها را جلوی خود پرس کنید تا با چانه خود موازی شوند، سپس به آرامی آنها را پایین بیاورید.

نشر خمیده: این حرکت عضلات دلتوئید خلفی را تمرین می دهد. برای انجام نشر خمیده، با خم شدن کمی به جلو بایستید و دمبل را در دست بگیرید، کف دست ها به سمت یکدیگر باشد. بازوها را به پشت خود برگردانید تا با زمین موازی شوند، سپس به آرامی آنها را پایین بیاورید.

حرکت چرخشی شانه: این حرکت عضلات چرخاننده شانه را تمرین می دهد. برای انجام چرخش شانه، بایستید و دمبل را در دست بگیرید، کف دست ها به سمت پایین باشد. بازوهای خود را در یک دایره کوچک بچرخانید، ابتدا به جلو و سپس به عقب.

اینها تنها چند نمونه از حرکات شانه هستند که می توانید انجام دهید. حرکات زیادی وجود دارد، بنابراین می توانید برنامه تمرینی را پیدا کنید که برای نیازها و اهداف شما مناسب باشد.

هنگام انجام هر گونه تمرین جدید، مهم است که با وزنه های سبک شروع کنید و به تدریج با قوی تر شدن عضلاتتان، وزن را افزایش دهید. همچنین مهم است که فرم صحیح را حفظ کنید تا از آسیب دیدگی جلوگیری کنید. اگر در مورد نحوه انجام صحیح هر حرکتی مطمئن نیستید، همیشه می توانید از یک مربی بدنسازی راهنمایی بخواهید.

انواع آرتروز شانه

پنج نوع اصلی آرتروز وجود دارد که معمولاً شانه را تحت تأثیر قرار می دهد:

ردیف	نوع آرتروز	توضیحات
1	آرتروز استخوانی شانه (osteoarthritis of the shoulder)	این شایع ترین نوع آرتروز شانه است و به طور طبیعی با افزایش سن رخ می دهد. غضروف داخل مفصل با گذشت زمان فرسوده می شود و در نهایت استخوان ها به روی یکدیگر ساییده می شوند. این می تواند باعث درد، سفتی و محدودیت حرکتی شود.
2	آرتریت روماتوئید	این یک بیماری خودایمنی است که می تواند باعث التهاب مفاصل، از جمله شانه شود. علائم آرتریت روماتوئید می تواند شامل درد، تورم، قرمزی و سفتی باشد.
3	آرتریت پس از سانحه (post-traumatic arthritis)	این نوع آرتروز پس از آسیب به مفصل، مانند شکستگی یا دررفتگی ایجاد می شود.
4	آرتریت روتاتور کاف (rotator cuff arthritis)	این نوع آرتروز ناشی از آسیب به روتاتور کاف، گروهی از عضلات و تاندون هایی است که مفصل شانه را احاطه می کند. علائم آرتریت روتاتور کاف می تواند شامل درد، ضعف و محدودیت حرکتی باشد.
5	نکروز آواسکولار شانه (avascular necrosis of the shoulder)	نکروز آواسکولار شانه .

بیشتر بخوانید : کاربردهای فیزیوتراپی شانه چیست؟

روش تشخیص آرتروز شانه

تشخیص آرتروز شانه معمولاً با ترکیبی از سابقه پزشکی، معاینه فیزیکی و آزمایشات تصویربرداری انجام می شود.

سابقه پزشکی: پزشک شما در مورد علائم شما، از جمله محل، شدت و مدت زمان درد، سوال خواهد کرد. آنها همچنین در مورد سابقه پزشکی شما، از جمله هر گونه آسیب قبلی به شانه، شرایط پزشکی دیگر و داروهایی که مصرف می کنید، سوال خواهند کرد.

معاینه فیزیکی: در طول معاینه فیزیکی، پزشک دامنه حرکتی، قدرت و ثبات شانه شما را بررسی می کند. آنها همچنین ممکن است شانه شما را از نظر حساسیت به لمس و تورم بررسی کنند.

آزمایشات تصویربرداری: آزمایشات تصویربرداری می تواند به پزشک شما کمک کند تا تصاویر دقیقی از مفصل شانه شما بدست آورد و علت درد شما را تعیین کند. آزمایشات تصویربرداری که ممکن است برای تشخیص آرتروز شانه استفاده شود عبارتند از:

• اشعه ایکس: اشعه ایکس می تواند تصاویر استخوان های شانه شما را نشان دهد. آنها می توانند برای تشخیص شکستگی، دررفتگی و سایر ناهنجاری های استخوان استفاده شوند.
• MRI: MRI می تواند تصاویری از استخوان ها، غضروف، رباط ها و تاندون های شانه شما ایجاد کند. این می تواند برای تشخیص آرتروز، پارگی روتاتور کاف و سایر آسیب های بافت نرم استفاده شود.
• سی تی اسکن: سی تی اسکن می تواند تصاویری از استخوان ها، عضلات، عروق و سایر بافت های شانه شما ایجاد کند. این می تواند برای تشخیص شکستگی، دررفتگی و سایر آسیب های جدی استفاده شود.

در برخی موارد، پزشک شما ممکن است آزمایشات دیگری مانند تزریق کورتیکواستروئید یا آرتروسکوپی را برای کمک به تشخیص یا درمان آرتروز شانه شما توصیه کند.

تزریق کورتیکواستروئید: کورتیکواستروئیدها داروهای ضد التهابی هستند که می توانند برای کاهش درد و التهاب استفاده شوند. تزریق کورتیکواستروئید می تواند به طور موقت علائم آرتروز شانه را تسکین دهد.

آرتروسکوپی: آرتروسکوپی یک روش جراحی کم تهاجمی است که برای بررسی داخل مفصل استفاده می شود. در طول آرتروسکوپی شانه، جراح یک برش کوچک ایجاد می کند و یک دوربین و ابزارهای جراحی کوچک را برای مشاهده و درمان داخل مفصل وارد می کند. آرتروسکوپی می تواند برای درمان پارگی روتاتور کاف، آرتروز و سایر آسیب های مفصل استفاده شود

روش های درمان آرتروز مفصل شانه

روش های درمانی مختلفی برای آرتروز شانه وجود دارد که به شدت علائم و وضعیت کلی سلامتی شما بستگی دارد. در اینجا به برخی از روش های درمانی رایج اشاره می کنم:

1. درمان های غیر جراحی:

• استراحت: این امر به غضروف آسیب‌دیده فرصت می‌دهد تا التیام یابد و از آسیب بیشتر آن جلوگیری می‌کند.
• دارو: داروهای مختلفی می توانند به تسکین درد و التهاب ناشی از آرتروز شانه کمک کنند. این داروها شامل داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن و کورتیکواستروئیدها هستند. کورتیکواستروئیدها را می توان به صورت خوراکی یا به صورت تزریق مستقیم در مفصل تجویز کرد.
• فیزیوتراپی: فیزیوتراپی می تواند به شما کمک کند تا دامنه حرکتی، قدرت و انعطاف پذیری شانه خود را بهبود بخشید. یک فیزیوتراپ می تواند تمرینات خاصی را به شما آموزش دهد که می توانید در خانه انجام دهید.
• تزریق: تزریق های مختلفی می تواند برای کمک به تسکین درد آرتروز شانه استفاده شود. این تزریق ها شامل تزریق کورتیکواستروئید، تزریق ژل و تزریق PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) می شوند.
• آرتروز: بریس یا آتل می تواند به تثبیت مفصل شانه و کاهش درد کمک کند.

2. درمان های جراحی:

• آرتروسکوپی: آرتروسکوپی یک روش جراحی کم تهاجمی است که برای بررسی و درمان داخل مفصل شانه استفاده می شود. در طول آرتروسکوپی شانه، جراح یک برش کوچک ایجاد می کند و یک دوربین و ابزارهای جراحی کوچک را برای مشاهده و درمان داخل مفصل وارد می کند. آرتروسکوپی می تواند برای درمان پارگی روتاتور کاف، آرتروز و سایر آسیب های مفصل استفاده شود.
• دبریدمان: دبریدمان نوعی جراحی است که برای برداشتن بافت آسیب دیده از داخل مفصل شانه استفاده می شود. این می تواند برای درمان آرتروز شدید که باعث درد و سفتی قابل توجهی می شود استفاده شود.
• تعویض مفصل شانه: تعویض مفصل شانه یک روش جراحی است که در آن مفصل آسیب دیده با یک مفصل مصنوعی جایگزین می شود. این معمولاً آخرین راه حل برای آرتروز شدید شانه است که به درمان های دیگر پاسخ نمی دهد.

عوارض بعد از جراحی

عوارض بعد از جراحی شانه رایج است و می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. بعضی  از شایع ترین عوارض عبارتند از:

• درد
• ·  سفتی
• ·  تورم
• ·  ضعف
• ·  عفونت: عفونت می تواند یک عارضه جدی بعد از جراحی شانه باشد. علائم عفونت عبارتند از تب، قرمزی، تورم، درد و چرک در محل جراحی. اگر هر یک از این علائم را تجربه کردید، مهم است که فوراً به پزشک خود مراجعه کنید.
• خونریزی: خونریزی بعد از جراحی شانه غیر معمول نیست. با این حال، اگر خونریزی شدید یا مداوم باشد، باید به پزشک مراجعه کنید.
• لخته شدن خون: لخته شدن خون یک عارضه جدی است که می تواند پس از جراحی شانه رخ دهد. لخته های خونی می توانند در رگ های شما ایجاد شوند و جریان خون را مسدود کنند. علائم لخته شدن خون عبارتند از درد، تورم، قرمزی و گرما در ناحیه آسیب دیده.

·  آسیب به اعصاب: آسیب به اعصاب در اطراف شانه گاهی اوقات می تواند در حین جراحی رخ دهد. این می تواند منجر به درد، بی حسی یا ضعف در بازو یا دست شود.

بیشتر بخوانید: هزینه تزریق پی آرپی شانه

قرص آرتروز شانه

برای آرتروز شانه، داروهای مختلفی بدون نسخه و با نسخه وجود دارد که می توانند به تسکین درد و التهاب کمک کنند. رایج ترین نوع داروها عبارتند از:

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs): این داروها التهاب و درد را در بدن کاهش می دهند. نمونه هایی از NSAID های بدون نسخه عبارتند از ایبوپروفن (آدویل، موترین) و ناپروکسن (آلِوِ). NSAID های قوی تر با نسخه پزشک در دسترس هستند.

مسکن ها: این داروها می توانند به تسکین درد خفیف تا متوسط ​​کمک کنند. نمونه هایی از مسکن ها عبارتند از استامینوفن (تایلِنول) و آسپرین.

کورتیکواستروئیدها: این داروها نوعی داروهای ضد التهابی قوی هستند که می توانند به صورت خوراکی یا به صورت تزریق مستقیم در مفصل تجویز شوند. کورتیکواستروئیدها معمولاً فقط برای استفاده کوتاه مدت تجویز می شوند زیرا می توانند عوارض جانبی جدی ایجاد کنند.

داروهای اصلاح کننده بیماری: این داروها برای افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید استفاده می شود. آنها می توانند به کند کردن یا متوقف کردن پیشرفت بیماری کمک کنند. نمونه هایی از داروهای اصلاح کننده بیماری عبارتند از متوترکسات، لفلونامید و سولفاسالازین.

علائم آرتروز گردن

• درد: درد گردن شایع ترین علامت آرتروز گردن است. درد ممکن است در پشت، کناره ها یا جلوی گردن احساس شود. ممکن است در هنگام حرکت دادن سر، به خصوص در هنگام چرخاندن یا خم کردن آن بدتر شود. درد همچنین ممکن است به شانه ها، بازوها یا دست ها سرایت کند.

درد گردن آرتروز

• سفتی: آرتروز گردن می تواند باعث سفتی مفصل شود که ممکن است دامنه حرکتی سر شما را محدود کند. ممکن است صبح ها بعد از خواب یا بعد از عدم فعالیت برای مدت طولانی، گردن خود را سفت احساس کنید.
• ضعف: آرتروز گردن می تواند باعث ضعف عضلات اطراف مفصل شود. این امر ممکن است انجام فعالیت هایی را که نیاز به استفاده از بازوی شما دارند، مانند بلند کردن اشیاء یا نوشتن، دشوار کند.
• سردرد: آرتروز گردن می تواند باعث سردرد شود که معمولاً در پایه سر یا پشت سر احساس می شود.
• بی حسی یا سوزن سوزن شدن: آرتروز گردن می تواند باعث بی حسی یا سوزن سوزن شدن در بازوها، دست ها یا انگشتان شود. این به دلیل فشار بر روی اعصاب نخاعی است که از گردن عبور می کنند.
• سرگیجه: سرگیجه گاه به گاه ممکن است از علائم آرتروز گردن باشد

درمان آرتروز گردن وشانه

برای درمان آرتروز گردن و شانه روشهای مختلفی وجود دارد که بستگی به شدت و نوع آرتروز میتواند تغییر کند. بعضی از این روشها شامل:

1. داروهای مسکن و ضد التهاب : این داروها به کاهش درد و التهاب کمک میکنند
2. فیزیوتراپی: تمرینات کششی و تقویتی باعث بهبود حرکت و کم شدن درد می شود
3. تغییردر شیوه زندگی: اصلاح در نشستن و ایستادن، ترک سیگار و کاهش وزن میتواند تا حد زیادی موثر باشد
4. کیسه اب گرم وسرد : این روش میتواند به کم شدن درد و التهاب کمک کند
5. تزریق مستقیم به داخل مفصل: در مواردی که خیلی شدید هست، تزریق استروئید یا پی آر پی می تواند گزینه های دیگر باشد

نظرات مردم درباره آرتروز شانه

نظرات مردم در مورد آرتروز مفصل شانه متفاوت است، اما بیشتر افرادی که به این بیماری مبتلا هستند، درد و محدودیت حرکتی را به عنوان مشکلات اصلی خود بیان می کنند. آرتروز شانه میتواند فعالیت های روزمره مانند بلند کردن بازو، شانه کردن موها یا دست دراز کردن به سمت کابینت های بالا را دشوار کند برخی از افراد از گزینه های درمانی غیرجراحی مانند فیزیوتراپی، داروهای ضدالتهاب و تمرینات ویژه برای کاهش درد و بهبود عملکرد استفاده میکنند در موارد پیشرفته تر، جراحی ممکن است به عنوان یک گزینه در نظر گرفته شود افراد مبتلا به آرتروز مفصل شانه اغلب به دنبال راه هایی برای مدیریت درد و بهبود کیفیت زندگی خود هستند

اگر شما یا کسی که میشناسید به آرتروز شانه مبتلا است و به دنبال اطلاعات بیشتری هستید، میتوانید به مقالات موجود در اینترنت مراجعه کنید یا با یک متخصص ارتوپدی مشورت نمایید تا اطلاعات دقیق تر و راهنمایی های تخصصی دریافت کنید

درمان ارتروز شانه میتواند شامل روشهای مختلفی باشد که به کاهش درد و بهبود عملکرد شانه کمک میکند. برخی از این روشها عبارتند از:

•  فیزیوتراپی: استفاده از تمرینات درمانی، لیزر تراپی، الکتروتراپی، شاک ویو تراپی و درمان دستی

•  داروهای ضدالتهاب: ممکن است برای کاهش التهاب و درد تجویز شوند.

•  تزریقات: از جمله تزریق ژل، PRP (پلاسمای غنی از پلاکت)، سلولهای بنیادی، بوتاکس و اوزون تراپی

•  جراحی: در موارد پیشرفته تر، ممکن است نیاز به اقدامات جراحی باشد.

سوالات متداول در مورد ارتروز مفصل شانه

در اینجا به برخی از سوالات متداول در مورد آرتروز مفصل شانه پاسخ میدهیم:

1. آرتروز شانه چیست؟

آرتروز شانه به وضعیتی گفته میشود که در آن غضروفهای داخل مفصل شانه تخریب شده و از بین میروند، که منجر به درد و محدودیت حرکت میشود

2. علائم آرتروز شانه چیست؟

علائم شامل درد در مفصل شانه، کاهش قدرت و انعطاف پذیری، تورم و حساسیت به لمس، و شنیدن صدای کلیک یا ترق ترق در حین حرکت شانه است

3. روشهای درمان آرتروز شانه چیست؟

درمانها شامل داروهای ضد التهابی، فیزیوتراپی، تزریق های استروئیدی یا پی آر پی، و در موارد شدیدتر، جراحی است